engelsiz::konuşankitaplık.org
Tweetle
HAKİKİ ÖĞRETMENLERİM



YORUM YAP
Hasan Basri ölüm döşeğinde yatarken, ziyaretine gelen dostlarından birisi ona sordu:
“Ey üstad, senin öğretmenin kimdi? Sana kimler ders verdi?”
Hasan Basri bu soruya önce gülümsedi, sonra da şu cevabı verdi:
“Benim yüzlerce, binlerce öğretmenim oldu. İsimlerini tek tek saymam günler hatta haftalar alır. Hem buna vaktim de yok. Ama benim bir öğretmenim oldu ki sana onu anlatacağım.”
Bu öğretmen bir hırsızdı! Bir keresinde çölde kaybolmuştum. Nihayet bir köye ulaştığımda vakit o kadar geç olmuştu ki, her yer kapan­mıştı. Bir ara gece karanlığında bir adam gördüm; bir evin duvarım delme­ye çalışıyordu. Yanma yaklaşıp nerede kalabileceğimi sordum. Adam:
“Gecenin bu vaktinde kalacak yer bulman çok zor, ama istersen benim gibi bir hırsızla kalabilirsin.” dedi.
O gece çaresizlikten o adamın yanında kaldım. Tam bir ay! Adamın bazı davranışları o kadar güzeldi ki beni kendine bağladı. Her gece:
“Ben şimdi işe gidiyorum. Sen dinlen ve ibadet et” derdi. Döndüğünde:
“Bir şey bulabildin mi? diye sorardım ve o da:
“Bu gece değil, ama yarın yine deneyeceğim inşallah” derdi. Onu hiç ümitsizlik içerisinde görmedim, hep neşeliydi.
Ben daha sonraki yıllarımı hep dualarla ve zikirlerle geçirdim; ama hayatımda hiçbir şeyin değişmediğini görüp öylesine derin bir ümitsizliğe ve karamsarlığa düştüm ki bazen her şeyi bırakıp kaçmak istedim, işte öy­le zamanlarda hep hırsızın her gece söylediği o söz bana ışık tuttu:
“Bugün yapamadım, ama yarın inşallah!”
yönetim